در حال بارگیری...
27 اکتبر

سرطان لوزالمعده

سرطان لوزالمعده یا پانکراس یک بیماری خاموش است و زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های درون غده لوزالمعده که پشت معده قرار دارد، به طور خارج از کنترل رشد می کند و یک توده را تشکیل دهند و این توده می تواند به سایر بخش های بدن آسیب برساند.

لوزالمعده بافت غده‌ای شکل می باشد که کم کاری آن موجب بروز بیماری دیابت می‌گردد و انسولین ترشح کرده و ممکن است اسیدهای هضمی‌ را ملتهب کند.

مجرای ترشح لوزالمعده با مجرای کیسه صفرا مشترک است و زمانی‌که سنگی در کیسه صفرا ایجاد شود قادر است موجب انسداد این مجرای مشترک گردد.

لوزالمعده یا پانکراس از سه بخش سر، میانه و دم (انتهایی) متشکل می شود که عمدتا سر پانکراس دچار سرطان می‌شود. سرطان پانکراس در مراحل اولیه شکل گیری علامت و نشانی از خود نشان نمی‌دهد یا اگر هم علامتی داشته باشد بسیار ضعیف و خفیف می باشد. به همین علت عمده بیماران پی به وجود این بیماری نمی برند و البته گاهی برخی از افراد با دردهای سرمعده مواجه می شوند.

گاهی اوقات سرطان لوزالمعده موجب انسداد مجرای صفراوی می شود که در این صورت رنگ پوست بیمار به زردی متمایل می‌گردد و موجب یرقان انسدادی می‌شود که در این مرحله سرطان از دسته پیشرفته به حساب می آید.

علائم سرطان لوزالمعده

علائم سرطان لوزالمعده

سرطان لوزالمعده یا سرطان پانکراس یک بیماری نهفته است که اصولا علائم آن زمانی ظاهر می شوند که بیماری پیشرفت کرده و پیشگیری از آن بسیار سخت است. اما بااین حال درصورت مشاهده این علائم به سرعت به پزشک مراجعه کنید.

در سرطان پانکراس بسته به محل تومور، علائم می توانند متفاوت باشند:

  • روشن شدن رنگ مدفوع
  • ادرار تیره
  • زرد شدن پوست و یا قسمت های سفید چشم ها
  • خارش
  • درد در نواحی بالا و میانی شکم و همچنین پشت
  • کمر درد
  • بزرگ شدن غدد لنفاوی در گردن
  • کاهش وزن بدون هیچ دلیلی
  • احساس خستگی شدید
  • از دست دادن اشتها
  • بالا رفتن قند خون
  • نفخ
  • تهوع
  • اسهال

علل شکل گیری سرطان لوزالمعده

سرطان لوزالمعده یا پانکراس یک بیماری خاموش است و زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های درون غده لوزالمعده که پشت معده قرار دارد، به طور خارج از کنترل رشد می کند و یک توده را تشکیل دهند و این توده می تواند به سایر بخش های بدن آسیب برساند.

استعمال دخانیات، مصرف نوشیدنی های الکلی و نوشیدن بیش از حد قهوه از جمله علل تاثیرگذار بروز سرطان لوزالمعده یا پانکراس است. البته می توان گفت نوع تغذیه تاثیری در پیشگیری از بیماری، ایجاد یا پیشرفت بیش تر سرطان پانکراس ندارد. سرطان لوزالمعده در دنیا رو به گسترش و فزونی است و عمدتا رده سنی میان سالی تا پیری را درگیر می‌کند. معمولا این بیماری در میان مردان بیش تر از زنان شایع می باشد و البته این تفاوت چشم گیر نمی باشد.

وجود علائمی نظیر نفخ شدید سر معده،دیابت و یا احساس سوء هاضمه باید افراد را نسبت به وجود این بیماری حساس کند.

انواع جراحی سرطان لوزالمعده

درمان سرطان لوزالمعده در صورت تشخیص به موقع و قبل از گسترش ناحیه سرطانی امکان پذیر می باشد زیرا در غیر این صورت باعث درگیری و سرطانی شدن اندام های اطراف لوزالمعده، بافت پشت لوزالمعده، بافت کبد و طحال می شود.

قبل از گسترش و پیشرفته شدن بیماری، بیمار تحت معاینه دقیق قرار گرفته و در صورت انجام آزمایشات مربوطه پزشک متوجه وجود تومور و بیماری می گردد که با انجام جراحی و نمونه برداری نتیجه حاصله بسیار مسرت بخش خواهد بود.

نوع جراحی به محل تومور در پانکراس بستگی دارد. این روش ها عبارتند از:

روش ویپل

روش ویپل (پانکراتودئودنکتومی) شیوه درمانی پیچیده ای به منظور برداشتن قسمتی از پانکراس، قسمتی از رودۀ کوچک و کیسۀ صفرا می باشد. این شیوه غالبا به منظور درمان سرطان پانکراس که محدود به سر پانکراس باشد، به کار برده می شود، اما می‌توان این شیوه را در درمان تومورها و دیگر مشکلات پانکراس ، رودۀ کوچک و مجرای صفراوی نیز به کار برد. پس از برداشتن بخش های سرطانی پانکراس ، جراحان پیوند زدن مجدد قسمت های باقی‌ماندۀ دستگاه گوارش به بدن را انجام می‌دهند تا ‏بدن بتواند بصورت مطلوب دوباره هضم و دفع مواد غذایی را انجام دهد. روش ویپل شیوه درمانی دشوار و سخت برای هر دو شخص جراح و بیمار می باشد.

پانکراتکتومی دیستال

در پانکراتکتومی دیستال دم و تنه پانکراس برداشته می شود. در این روش معمولاً طحال و همچنین ممکن است بخشی از معده، روده، غده آدرنال سمت چپ، کلیه سمت چپ و دیافراگم سمت چپ (عضله‌ای که حفره قفسه سینه را از شکم جدا می‌کند) نیز برداشته شود. پانکراتکتومی دیستال مانند روش ویپل یک عمل طولانی و پیچیده است که تنها در صورت صلاحدید پزشک انجام می‌شود.

پانکراتکتومی کامل

در این عمل جراحی به علت موقعیت ضروری تومور، کل لوزالمعده، بخشی از معده، بخشی از روده کوچک، مجاری صفراوی مشترک، کیسه صفرا، طحال، و غدد لنفاوی مجاور(بخشی از سیستم ایمنی) برداشته می شود.